ข่าวด่วน!!!!!

โปรดทราบ เจ้าของ blog นี้ ขอย้ายไปเว็ป http://kanokwan-iceziiez.exteen.com/ เนื่องจากมีปัญหาในการแสดงความคิดเห็น ฝากบอกต่อกันด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ

เศรษฐกิจชนบท

เมื่อกล่าวถึงการผลิตเพื่อกิน เพื่อใช้ในสังคมเกษตรแบบดั้งเดิมของไทย สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้ประชากรในภาคเกษตรแบบดั้งเดิมมีฐานะทางเศรษฐกิจที่ไม่แตกต่างไปจากเดิมมากนัก คนส่วนใหญ่ซึ่งยังคงมีมาตรฐานการดำรงชีพแค่พออยู่พอกินในจำนวนที่ใกล้เคียงกัน โดยที่พวกเขาไม่ค่อยมีความจำเป็นต้องซื้อขายหรือใช้เงิน คนที่ถูกจัดว่ายากจนในสังคมเกษตรแบบดั้งเดิม มักจะถูกใช้เกณฑ์การวัดที่การด้อยโอกาสทางสังคมมาก ยิ่งกว่าถูกเรียกหรือ จัดว่ายากจนเพราะอยู่ในสังคมเกษตรแบบดั้งเดิมเสียอีก สาเหตุเนื่องจากในบางชุมชนในภาคการเกษตรแบบดั้งเดิมนั้นจัดได้ว่าค่อนข้างมีความเสมอภาคซึ่งกันและกันในแต่ละครัวเรือน

 

การพัฒนาแบบทุนนิยมอุตสาหกรรมตะวันตกมีส่วนสำคัญในการทำให้คนส่วนหนึ่ง ยากจนลงหรือเป็นผู้สร้างความยากจนยุคใหม่ขึ้น เพราะการพัฒนาทุนนิยมในประเทศกำลังพัฒนา เช่น  ไทยเป็นการพัฒนาทุนนิยมแบบบริวารที่มีการผูกขาด การแข่งขันไม่เป็นธรรม พึ่งการลงทุน การสั่งเข้าเทคโนโลยีจากประเทศร่ำรวย ไม่ได้พัฒนาพื้นฐานทางเศรษฐกิจภายในประเทศให้เข้มแข็ง การเติบโตทางเศรษฐกิจให้ประโยชน์กับทุนต่างชาติ และนายทุนใหญ่ในประเทศมากกว่าที่จะกระจายสู่คนส่วนใหญ่ ยิ่งพัฒนาก็ยิ่งเกิดความเหลื่อมล้ำต่ำสูง เกิดคนจนมากขึ้น ประชาชนยังถูกทำให้จนลงโดยนโยบายพัฒนาประเทศแบบทุนนิยมบริวาร

อ้างอิงจาก: ภัทรษมน รัตนางกูร - http://phatrasamon.blogspot.com/2009/03/blog-post.html

แม้จะน้อยนิด ชีวิตก็มีความสุข

          การใช้ชีวิตในแต่ละวันของคนเรา ปัจจัยสำคัญที่คนในสังคมเมืองปัจจุบันขาดไม่ได้ก็คงไม่พ้นเงินทอง [รายได้] เพราะต้องการที่จะจับจ่ายใช้สอยซื้อของใช้มากมาย จนดูฟุ่มเฟือย แต่ก็ใช่จะมีความสุขเสมอไป ในขณะที่สังคมชนบทถึงจะมีเงินน้อยกว่าคนในสังคมเมือง แต่พวกเขาก็อยู่กันอย่างมีความสุขได้ ไม่จำเป็นต้องซื้อของใช้อะไรมากมาย แค่ใช้เงินเท่าที่มี อยู่กันแบบพอมีพอกิน มีการช่วยเหลือแบ่งปันซึ่งกันและกันในหมู่บ้านใกล้เรือนเคียง แค่นี้พวกเขาก็มีความสุขพอแล้ว

   

"แล้วคุณละ คิดว่ายังไง การมีเงินมากทำให้คุณมีความสุขจริงหรือ?!"